Rugklachten casus
Ik heb bijna geen last meer, en weet wat ik moet doen als het terugkomt...
Voor privacy redenen zijn naam en persoonlijke feiten gewijzigd. De casus zelf is naar waarheid geschreven.
Stella kwam bij Aceso terecht met rugklachten die haar dagelijks leven steeds meer begonnen te bepalen.
Lang in dezelfde houding blijven was moeilijk.
Op kantoor, maar evengoed tijdens een concert, een etentje of een avond op restaurant.
's Nachts werd ze bijna dagelijks tussen drie en vier uur wakker door spanning en pijn.
Om de dag door te komen nam ze dagelijks pijnstillers.
Ze had al kinesitherapie en osteopathie geprobeerd.
Dat gaf verlichting, maar meestal tijdelijk. De klachten kwamen terug.
En dat begon te wegen.
Niet omdat Stella weinig bewoog. Integendeel.
Ze basketbalt, doet aan fitness en is allesbehalve een couch potato.
Ze zocht vooral naar iets anders:
Wat kan ik zelf doen wanneer mijn rug opnieuw begint op te spelen?
Eerst begrijpen waar we mee te maken hebben
Tijdens de eerste afspraak gingen we daarom niet onmiddellijk behandelen.
We brachten eerst haar klachten in kaart: wanneer duiken ze op, wanneer verminderen ze, wat beïnvloedt ze en hoe passen ze binnen haar dagelijkse leven?
We bekeken verschillende mogelijke factoren, sloten waar mogelijk risico's uit en onderzochten samen welke volgende stap zinvol kon zijn.
Van daaruit ontstond een behandelplan met een duidelijk doel:
Stella leren om via beweging zelf spanning beter te herkennen, te lokaliseren en te beïnvloeden.
Niet alleen minder pijn hebben tijdens en na een sessie, maar steeds beter weten wat ze zelf kan doen wanneer de spanning opnieuw toeneemt.
Beweging werd een manier om haar rug beter te begrijpen
Tijdens de volgende sessies gingen we actief met beweging aan de slag.
Stella leerde waarnemen wat er veranderde wanneer ze anders bewoog.
Waar zit de spanning precies?
Welke beweging vergroot de last?
Welke beweging geeft juist ruimte?
En wat helpt haar lichaam om spanning opnieuw los te laten?
Zo werd beweging niet alleen iets wat ze moest doen omdat het goed is voor haar rug.
Het werd een manier om zelf te onderzoeken wat haar lichaam op dat moment nodig had.
Geleidelijk kreeg ze drie oefeningen mee die aansloten bij wat tijdens de sessies voor haar werkte.
Die begon ze thuis te gebruiken, onder andere 's avonds voor het slapengaan, om meer marge te creëren voor de nacht.
Maar ook na een lange vergadering, een etentje of op dagen waarop ze merkte dat haar rug opnieuw meer spanning vasthield.
Na vier sessies kon ze ermee verder
Na vier afspraken was het voor Stella niet nodig om afhankelijk te blijven van behandeling.
Ze had een aantal concrete handvatten gevonden waarmee ze zelf verder kon.
Haar feedback:
"Ik heb quasi geen last meer en slaap nu bijna elke nacht door. Op dagen dat het moeilijker loopt, weet ik wat ik kan doen. Ook na vergaderingen of etentjes kan ik de pijn zelf terug reduceren. Het is niet zo dat ik nooit meer last ervaar. Maar ik vertrouw erop dat ik weet wat ik moet doen wanneer de spanning toeneemt. Heel af en toe heb ik nog een pijnstiller nodig, maar niet meer dagelijks zoals voordien."
Niet beloven dat klachten nooit meer terugkomen
Dat is voor mij ook een belangrijk onderdeel van kinesitherapie en fasciatherapie.
Het doel hoeft niet te zijn dat je lichaam nooit meer spanning of pijn aangeeft.
Soms ligt de belangrijkste verandering erin dat je je lichaam beter leert begrijpen, sneller kunt reageren wanneer klachten toenemen en steeds minder afhankelijk wordt van behandeling om opnieuw grip te krijgen.
Zodat een moeilijke dag niet automatisch opnieuw betekent dat je helemaal terug bij af bent.
Wil jij ervaren wat dit voor jou zou kunnen betekenen?
