Het jojo-mechanisme achter ruzies
- Matthieu Bosmans
- 1 mrt
- 2 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 2 mrt

Lange dag.
Veel gedaan.
Weinig ruimte.
Tegen de avond ben je op.
Je voelt behoefte om te landen.
Even niet te moeten.
Even niet dragen.
Je zoekt je partner op.
Die vangt je op.
Neemt even over.
De spanning zakt.
Maar tegelijk verschuift er iets.
De ƩƩn leunt.
De ander draagt.
Even gaat dat goed.
Tot het kantelt.
Het wordt stiller.
Iemand trekt zich terug.
De ander zet zich schrap.
Wordt korter.
Neemt over.
Spanning stijgt.
Controle verhoogt druk.
Druk vergroot vermijding.
Vermijding roept controle op.
Controle roept vermijding op.
Dat is de jojo.
En de ruzie is al onderweg.
Ze begint wanneer vermoeidheid
als afstand wordt gelezen.
Wanneer stilte
als afwijzing wordt geĆÆnterpreteerd.
Twee gevoelige systemen
die elkaars steun proberen te worden.
En daar net te moe voor zijn.
De kern van ruzie
Wanneer stabiliteit intern wegvalt
en extern wordt georganiseerd,
verschuift positie.
De ƩƩn leunt.
De ander draagt.
Correctie volgt.
De ƩƩn herstelt.
De ander zakt.
Zelfverlies verplaatst de ander.
Zelfherstel destabiliseert terug.
Zolang stabiliteit wordt uitgewisseld,
blijft het schommelen.
Dit wordt vaak communicatie genoemd.
Maar verschuift hier niet iets fundamentelers?
De inhoud van de ruzie is zelden het probleem.
De verschuiving van positie wel.
Soms ziet het er anders uit
Niet elke jojo heet controle en vermijding.
Soms heet het:
Overfunctioneren en onderfunctioneren.
Emotionele intensiteit en emotionele afvlakking.
Redden en afhankelijk worden.
Orde en chaos.
De vorm verandert.
De kern niet.
Wanneer interne stabiliteit zakt
en relationeel wordt georganiseerd,
moet iemand compenseren.
Compensatie is tijdelijk.
Correctie volgt.
En het systeem schommelt opnieuw.
Het patroon verschilt.
De mechaniek is dezelfde.
Wanneer ieder zichzelf draagt
Dezelfde avond.
Dezelfde vermoeidheid.
In plaats van extern te herstellen,
volgt interne correctie.
Leegte wordt opgemerkt.
Tijd wordt genomen.
Geen instorting.
Geen overname.
De ander doet hetzelfde.
Niemand wordt groter.
Niemand wordt kleiner.
Er is geen positie-ruil.
Vanuit herstelde stabiliteit
wordt bewogen.
Taken worden niet vermeden.
Niet doorgeschoven.
Niet overgenomen uit spanning.
Er wordt gekozen.
Stabiliteit blijft intern.
Verbinding blijft open.
Geen controle.
Geen vermijding.
Als stabiliteit niet verschuift,
wat verandert er dan?
Dat is heroriƫntatie.
Dat is interne regulatie.
Daar stopt de jojo.





Opmerkingen