Waarom je leegloopt na contact met anderen (ook als het een fijn gesprek was)
- Matthieu Bosmans
- 3 dagen geleden
- 3 minuten om te lezen
Je hebt net een gesprek achter de rug.
En op zich was het gesprek oké.
Zelfs aangenaam eigenlijk.
Geen conflicten of zware praat.
Geen spanning die duidelijk zichtbaar was.
En toch voel je nadien:
vermoeidheid
leegte
nood aan afstand
minder helderheid in jezelf
Alsof er een deel van je weg is.
Het verwarrende?
Objectief was er niets mis...
Het gesprek liep goed...
Je hebt geluisterd.
Je hebt gereageerd.
Je was aanwezig.
Dus waarom voelt het alsof het energie gekost heeft die je niet terugkrijgt?
Wat er onder de oppervlakte gebeurt
Contact gaat niet alleen over woorden, wat gezegd wordt.
Tijdens een gesprek gebeurt er ook dit:
je lichaam stemt zich af
je aandacht beweegt mee met de ander
je voelt subtiel wat er speelt
je past je tempo en toon aan
Dat gebeurt grotendeels automatisch.
Je systeem probeert het contact vlot te laten verlopen.
Waar het misloopt en waarom je leegloopt na contact met anderen
Het kantelpunt zit hier:
Je blijft niet alleen bij jezelf aanwezig,
maar neemt ook (onbewust) verantwoordelijkheid voor wat er gebeurt bij de ander.
Zonder dat je het doorhebt:
Vul je stiltes op
Probeer je spanning te veranderen, vermijden, verzachten
Steek je je eigen noden opzij om het “goed” te laten lopen
Denk je dat je weet wat de ander voelt en wat die nodig heeft
En dat kost energie.
Niet omdat contact energie kost.
Maar omdat jij meer draagt dan jouw eigen aandeel.
Waarom je dat niet merkt op het moment zelf
Dit gebeurt razendsnel terwijl het gesprek nog loopt.
Je systeem is bezig met:
afstemmen
volgen
reageren
En daar zit weinig ruimte om te voelen:
“ben ik nog bij mezelf?”
Pas wanneer het contact stopt, komt die ruimte terug.
En daar voel je: ik ben leeggelopen...
Gevolg
Je hebt minder energie na contact dan ervoor:
behoefte aan afstand
minder helderheid
soms zelfs irritatie of verwarring
Niet omdat het gesprek verkeerd was.
Maar omdat jij jezelf onderweg bent kwijtgeraakt.
en dat is waarom je leegloopt na contact met anderen
Dit heeft niets met “introvert zijn” te maken
Veel mensen verklaren dit fenomeen als volgt:
“ik ben gewoon iemand die snel leegloopt”
Maar dat klopt niet volledig.
Het verschil zit niet in hoeveel contact je hebt. Maar in hoe je in contact aanwezig blijft.
Wat er ontbreekt
Niet sociale vaardigheid, durf, wilskracht of inzicht.
Nee, je ontbreekt aan het standhouden van je innerlijke positie.
Het vermogen om:
bij jezelf te blijven
te voelen wat van jou is
en niet automatisch mee te bewegen
Wat wél werkt
merken wanneer je begint mee te dragen
herkennen wanneer je aandacht verschuift
terugkeren naar jezelf terwijl het gesprek loopt
Op die manier gaat contact niet langer ten koste van jezelf
Vloeit je energie niet langer weg
Kan je aanwezig blijven zonder over te nemen.
Waarom dit zo belangrijk is
Omdat dit patroon zich herhaalt.
Niet alleen in gesprekken.
Maar ook in:
relaties
werkcontext
groepen
situaties waar veel van je gevraagd wordt
Wat klein lijkt, wordt groot over tijd.
Lees ook
Verdieping:
Tot slot
Je loopt niet leeg omdat contact energie kost. Je loopt leeg omdat je onderweg meer draagt dan van jou is.
Wil je leren aanwezig blijven zonder leeg te lopen?
Niet door afstand te nemen.
Maar door bij jezelf te blijven terwijl het gebeurt.
Dat is exact waar we op werken tijdens de ervaringsavond.
Opmerkingen